Hoops

I am the Queen

İnsan her şey ile örtüyor üstünü; görünmemek başka biri gibi yaşamak, kabul görmek için

İnsan nitekim çiçek açmadan hiç olamıyor

Herkes kendi yalnızlığını yaşıyor

Ateliermono

İnsan, kendi olmadığı bir yerden kendi olabilmeyi arzuladığı bir yere geçmeye çabalıyor

insan yalnızken daha büyük çiçek açar tam mevsimindeymiş gibi

Bir kendi tarafım olacaktı aradım bulamadım

Bütün karanlıklar ışığa evrilir

Daha kırılgan yürek merhaba diyecek biri olmadığında

Hür olsak der eşit olsak der

İçimiz o kadar kalabalık ki kendimize kör olduk

İnsan bütün bağlarından kurtulduğunda özgür oluyor

Sessizlik sansürlenmeyen bir şeydir

Umutlar düşler hep gece çıkıyor, karanlığın umutla bir bağı var

Her şey birini sevmekle başlıyor

Ne kadar da zor...

İnsan kendi ile örtülüdür, soyunup dökünmeyi bilmek gerek

Bahara koşuyorum her şeyi ardımda bırakarak

Bir yerlerde hep bahar, başka bir yerde kara kış

Bütün geceler kadar ağır, yalnız ve karanlık yaşamak